آرشیو برای بهمن, ۱۳۹۰
ادامه زندگی
بهمن ۲۳م, ۱۳۹۰ ارسالشده ۱:۲۲ ق.ظ
سلام
سر کار خانم پروین باوفا امر شما انجام شد…
همیشه از خرید خوشم می اومده الان هم یه سایت پیدا کردم که کلی چیزای لوکس و خوشکل برای فروش گذاشته اما نمیشه به همین راحتی به این سایتا اعتماد کرد تو همیشه با نیت خوب قدم برمیداری ولی با نامردی جوابت رو میدن… اما خیلی خوشکلن
ترم آخر رسید… با همه خوبی و بدیش داره تمام میشه البته اگه این درسای عمومی بزارن این ترم پاس بشم…یا مشروط نشم!!!
یادمه یه بار برگه امتحان تخصصی روگم کردن و من رو مجبور کردن یک بار دیگه امتحان بدم بدون اینکه اعتراضی کنم و تمام حمالی نامه نگاریش هم با من بود… این ترم هم داشت یه بوهایی می اومد که به سلامتی با اسپری خوش بو کننده اون بو برطرف شد و برگه من پیدا شد… این چیزا مهم نیست مهم این بود که پاس شدم!!!
مهم نیست اگه توی دانشگاه برگت رو گم میکنن…مهم نیست اگه حقت رو دولپی میخورن…مهم نیست وقتی تمام وقت و زحمتت رو میزاری پای چیزی که دوسش داری اما با یک غفلت از دستش میدی… مهم نیست پشت سرت حرف میزنن…مهم نیست نامردی میشه در حقت…مهم نیست اگه دزد تمام زندگیت رو ببره…مهم نیست اگه ذره ذره وجودت داره آب میشه…مهم نیست خاطرات خوب گذشته رو خراب میکنن…مهم نیست که هر روز حرص بخوری اشک بریزی ناله کنی…مهم نیست اگه نتونی برسی به اون چیزهایی که میخوای وآرزوشو داری…مهم نیست که مسخره میشی به خاطره خوندن آهنگی که تمام روح و جسمت شده و فکر میکنی از خواننده قشنگتر میخونی در صورتی که این جوری نیست…مهم نیست اگه بهت دروغ میگن و میپیچوننت…مهم نیست که آدمای پست توی دنیات زیاد شدن…مهم نیست وقتی لباست رو از رو بند میاری تو و میبینی گنجیشک مهربون عرض ادب کرده…مهم نیست وقتی منتظر جواب اس ام اس هستی جوابی نیاد برات…مهم نیت که تو همیشه کوتاه ترین دیواری…مهم نیست که تو همیشه آدم بده داستان هستی…این چیزا مهم نیست…ببخشید میشه بگید پس چه چیزی مهم هست؟!
خیلی از آهنگ آدل خوشم میاد با این که حنجره عمل کرده اما بهتر از قبل شده به نظر من …من که خیلی دوسش دارم ….صداش عالیهههههههههههه
یکی از صفات خوبی که یه آدم خوب میتونه داشته باشه قدرت تحمل هستش مخصوصا قدرت تحمل در برابر مشکلات و باز هم مخصوصا در برابر از دست دادن یه دوست یا یه عزیز … وقتی یه نفر رو از دست میدین روزای اول همیشه پیش خودمون میگیم اخه چرا اون؟ مگه چیکار کرده بود؟ مگه چه گناهی داشت…باورش سخته واسه خاطر اینکه همیشه فکر میکنیم این اتفاقات برای ما و خانواده ما نیست اینا همش مال مردمه…مگه مردم کیا هستن؟ من و تو خود مردم هستیم جزی از اونا هستیم …
قبول از دست دادن عزیز سخته…خیلی سخته…وقتی بهش فکر میکنی به خاطراتی که با هم داشتیم به تمام لحظه هایی که با هم بودیم به تمام حرفهایی که با هم زدیم به مسیر هایی که با هم رفتیم به چیزای که با هم خندیدیم به اتفاقاتی که با هم ناراحت شدیم و گریه کردیم قلبت درد میگیره … احساس میکنی یه لیوان اسید خوردی و داره قلبت رو سوراخ سوراخ میکنه آتیش میگیری داغ میشی …
این چیزارو نمیشه کاریش کرد اینا همه خاطراتن که حتی بدون اجازه وارد لحظه هات میشن …تنها مهمونیه که نمیتونی بیرونش کنی
تنها چیزی که آرومت میکنه اشک…
بیایم یه جور دیگه به قضیه فکر کنیم یه جور دیگه نگاه کنیم… وقتی یه جوون از دست میره احتمال این که نتونسته باشه به تمام لذتهای دنیا برسه خیلی زیاده…بیایم به جای اینکه زندگی رو برای خودمون و بقیه تیره کنیم سعی کنیم برسیم به اون لذت ها تا وقتی ما هم رفتیم دوباره این حرفا تکرار نشه… زندگی با از دست رفتن یک نفر به انتها نمیرسه ، شب و روز میان و میرن، زندگی ادامه داره… عمر اونقدر زیاد نیست که بخوایم نصفش رو توی غم بگذرونیم…
بیایم به جای غم و اندوه…به جای اشک و آه ، با خاطرات شیرینش زندگی کنیم …با تعریف از مهربونیاش از خوبیاش لبخند بزنیم لبخند رو روی لبای دیگرون بیرایم… به یاد اون مهربونی کنیم…به یاد اون خیر خواه باشیم … این چیزاییه که وان میخواست…
وقتی ازش تعریف میکنیم وقتی می خوایم در موردش با کسی حرف بزنیم یه جوری بیان کنیم که انگار هستش … چون واقعا هست
و من میدونم که اون همیشه بهترین هارو برای همه کسانی که دوستشون داشت آرزو میکرد و میخواست و آرزو می کنه و می خواد…
همیشه وقتی درس داری یه عالمه ایده نو میاد توی ذهنت… توجه کن فقط زمانی که درس داری…
با یه نفس عمیق اعتماد به نفست رو ببر بالا.
ارسالشده در نوشته های لی لی
